اصلا درستش هم همین بود که قبلش یک پیش درآمدی ، مقدمه مانندی چیزی می گذاشتم . اینجوری گویی درنزده وارد شده باشید ؛ بدون یک دق الباب یا سرفه ای حتی . آدم استخر هم که می رود اولش یک دوش می گیرد!  آری در خصوص پست تذکره صحبت می کنم که از قضا مورد توجه بعضی دوستان هم ظاهرا واقع شده . البته وقتی که تذکره فردی را می نویسید که دیگران نسبت به او شناختی ندارند نمی توانید به مورد توجه واقع شدنش چندان خوشبین باشید مگر بخاطر سبک قدیمی نوشته  و پاره ای ظرافت های احتمالی ادبی اش .   تذکره های طنز همانند ترسیم یک کاریکاتور قوت و ظرافت و جذابیت خود را از مشابهت و نزدیکی ِ البته اغراق شده و هجوآمیزشان با نمونه اصلی وام می گیرند و وقتی نمونه اصلی را ندیده باشید در نهایت فقط می توانید از هنر نقاشی طراح لذت ببرید .

تذکره نویسی بر اساس «تذکره الاولیاء» عطار را ابوالفضل زرویی نصرآباد با نام "تذکره المقامات" در نشریه خاطره انگیز گل آقا با نام مستعار ملانصرالدین آغاز کرد و سپس ابراهیم نبوی در نشریاتی دیگر آن را پی گرفت و مجموعه ای از آن را در کتاب "راپرتهای یومیه و تذکره ها" به چاپ رسانید که از کتابهای مورد علاقه ام است . اخیرا در پرسه های اینترنتی به تذکره های جدید ابراهیم نبوی برخوردم که حالا با اقامتش در بلژیک مردان و زنان عرصه سیاست ما را بی نصیب نگذاشته و همچنان تذکره هایی خواندنی تر از پیش می نویسد . وسوسه شدم که این سنت را با الهام و اقتباس از نمونه های ذکر شده به تناوب در مورد بعضی از دوستان وبلاگی و غیر وبلاگی ادامه دهم و در این راستا طبع آزمائی کنم . حقیقت واقع آن است که قبلش باید مطمئن شد که طرف ظرفیتش را دارد چون طبیعت این سبک نوشته با نیش و کنایه و هجو آمیخته است پس نباید به کسی بربخورد و طبیعتا من قصد ناراحت کردن کسی را ندارم . درست مثل همان کاریکاتور که وقتی از شما می کشند نمی توانید نسبت به بزرگی دماغ یا دراز بودن گوش خود دلخور شوید . سختی کار ِ تذکره نویسی برای دوستان وبلاگی آنجاست که باید برای اینکار با شخصیت و منش و کار و بار و اطلاعات زندگی طرف آشنائی حداقلی وجود داشته باشد که این مهم از وبلاگ آنها – معمولا - کمتر قابل دریافت است پس خواه ناخواه این نوشته منتهی می شود به برداشتی که من خواهم داشت و اطلاعات محدودی که از نوشته هاشان بدست می آید مگر آنکه آشنائی ورای فضای مجازی وجود داشته باشد . در هر حال دوستانی که این ظرفیت و مناعت طبع را در خود می بینند و همچنین  علاقمندند که تذکره شان توسط پوره نوشته شود می توانند اعلام آمادگی کنند تا شرایطشان مورد بررسی قرار گرفته و در الویت قرار بگیرند! طبیعتا نوشتن هر تذکره پروسه ای زمان بر خواهد بود بویژه وقتی پای مشغله و تنبلی من در بین باشد پس اگر علاقمند نوشته شدن تذکره تان بودید این نکته مهم را از یاد نبرید!

ضمنا از همین تریبون آمادگی خودم را نسبت به نوشتن هر گونه تذکره ای از خودم توسط هر کدام از دوستان که لطفش را داشته باشند اعلام میدارم .