اگر علاقمندید بدانید چگونه می توان با یک قاب ثابت دوربین  یک فیلم سینمائی ساخت؟

اگر این حوصله را در خود سراغ دارید که طی 92 دقیقه زمان فیلم فقط نظاره گر چند چهره ثابت باشید

اگر به قدرت افسون نمای close up از چهره زنان در سینما معتقدید

اگر بازی 114 زن بازیگر بصورت یکجا در یک فیلم و تنها یک فیلم برایتان جالب توجه است

اگر نسبت به بازیگوشی جدیدی از عباس کیارستمی و بازی گرفتن مدیوم سینما توسط حضرتش کنجکاوید

اگر فکر می کنید که در دورانی که سالهاست سینما ناطق شده همچنان می توان فیلمی بدون هرگونه دیالوگ ساخت

اگر تاکنون فیلمی در تجلیل از زنان بازیگر سینمای ایران  به معنای واقعی اش ندیده اید

اگر به آنالیز و مقایسه توان یک بازیگر در بازی با میمیک چهره اش و به بازی گرفتنش در موقعیت های متفاوت حسی علاقمندید

اگر در عین حال دوست دارید روایتی از داستان شیرین و فرهاد را با آن ادبیات فاخرش شنونده باشید

اگر فکر می کنید که یک فیلم غیر مستند ِ بلند چگونه می تواند اساسا فاقد یک داستان روایی باشد

اگر بازی سه نسل از زنان بازیگر از آهو خردمند و مرحومه نادره گرفته تا رویا تیموریان ، افسانه بایگان و ترانه علیدوستی و هدیه تهرانی و ... تا ژولیت بینوش همه در کنار یکدیگر برایتان جالب توجه است

اگر به مفهومی از سینمای آوانگارد از نوع ایرانی اش قائل هستید

اگر چهره تک به تک این بازیگران برایتان بدون رنگ و لعاب ، آرایش ، گریم و پیرایه های معمول همانگونه که هستند تازگی دارد

اگر به تعبیر منتقد بزرگ امریکایی « دیوید بوردول » با مینیمالیسم افراطی در سینمای کیارستمی کنار میایید

اگر به دنبال دائره‌المعارفي از حالاتي که يک صورت مي‌تواند به خودش بگيرد هستید : بي‌تفاوت، حواس‌جمع، متمرکز، متحير، خرسند، دردمند، نگران.

اگر دوست دارید مابه ازای این گفته مشهور درایر را به تجربه بنشینید : «چهره انسان چشم‌اندازي است که هرگز از کنکاش در آن خسته نخواهيد شد.»

اگر علاقمند به دیدن فیلمی درباره «ديده شدن» يک فيلم، يا ديده شدن ايده شدت‌يافته يک فيلم هستید

اگر مشتاق چگونگی  تجربه در حد آبسورد نابي در ايجاد حس همدلي از طريق صورت یک انسانید

اگر ...

پیشنهاد من فیلم « شیرین » ساخته عباس کیارستمی است.

 

پ . ن :

نخستین مصرع این شعر

برای تو نوشته شد

مصرع بعدی را

نمی دانم

به یاد که خواهم نوشت