شکستن امواج

اینکه این خانم بخاطر چه نوع مطالباتی به رئیس جمهورش در یک سفر استانی روی آورده  یا اینکه چطور به این مکان معذب کننده جلوس پیدا کرده ... چطور محافظین مانع اون نشدن و ایشون رو اون بالا نشوندند که مزاحم شعاع دید رییس دولت هم شده ... حتی اینکه این خانم چطور بدون جوراب به ملاقات عالی ترین مقام اجرایی کشور اومده ! ... چرا هیچ محافظی مراقب سقوط ایشان در اون موقعیت خطیر نیست و در صورت عدم تعادل عکس العمل احتمالی محافظین که جملگی مرد نامحرم هستند آیا باعث خدشه دار شدن شئونات اسلامی نخواهد شد ؟! و بسیاری از چراهایی که با لبخندی معنی دار بر کنج لب شما در ذهنتون بوجود میاد اساسا موضوع این نوشتار نیست ...

روی سخن اینجاست که اگر بنا بود رئیس دولت به شخصه حلال مشکلات تک به تک آحاد یک ملت باشه که تا به دیاری پای نگذاره اهالی اون ولایت رنگ آبادانی و رفاه و آسایش رو به خود نبینند که هر کدوم عریضه ای رو آماده کنن و نامه به دست به استقبال رییس جمهور بیان و دنبالش راه بیفتند تا شاید گره از کار فروبسته خود بگشایند که پروژه های عمرانی اون خطه در خلال اون چند روز فقط پیشرفت فیزیکی واقعی رو تجربه کنه که مردمش احساس کنن بعد ِ سال و ماهی یکی پیدا شده که خریدار حرفهاشون باشه  و به حساب آورده بشن ... پس چه سود از تشکیل اینهمه ارگان و نهاد و سازمان و وزیر و وکیل و کابینه و مجلس و نظمیه و عدلیه و شهردار و بخشدار و فرماندار و استاندار و مدیر کل و مدیر جزء و چه و چه و چه

واقعا وقتی هر پروسه ای از مجاری قانونی خودش در یک ارگان به شکل اصولی طی بشه چه نیازی به توسل به نهاد مافوقش هست ؟ این سفرهای استانی که اینهمه  روش مانور داده میشه آیینه ای از مردمی بودن رئیس جمهور ماست یا بازتابی از ناکارآمدی بروکراسی اداری ؟

دوستی بعد از 7 سال تحصیل در یکی از دانشگاههای معتبر ینگه دنیا و اخذ درجه PHD به ایران برگشت و تعریف میکرد که در خلال این مدت حتی یکبار هم رئیس دانشگاه رو ملاقات نکرده و در پاسخ تعجب ما که چطور همچین چیزی ممکنه می گفت که چه نیازی بوده وقتی همه چیز همیشه بر اساس روال خودش به راحتی طی می شده جمال آقای رئیس رو که عاشق نبوده !